Przejdź na stronę startową

W Kaplicy Pamięci narodowej im. ojca Maksymiliana Kolbe przy kościele pw. Najświętszej Marii Panny przy ulicy Słowackiego w Tomaszowie Mazowieckim odprawiona została msza święta upamiętniająca patrona Kaplicy.
Przedstawiona została sylwetka Maksymiliana Kolbe i okoliczności bohaterskiej śmierci.
W 1941 roku znalazł się w obozie koncentracyjnym w Ośwoęcimiu. Pod koniec lipca 1941 roku uciekł jeden z więźniów z bloku o. Kolbego. Komendant nakazał zwołać na plac cały blok i co dziesiątego wytypowanego przez siebie więźnia skazał na śmierć głodową, w specjalnie na to przygotowanym bunkrze. Wśród przeznaczonych na śmierć znalazł się Franciszek Gajowniczek. Nieszczęśliwy westchnął, że musi opuścić żonę i dzieci. Wtedy stała się rzecz, która zdumiała katów. Z szeregu wyszedł o. Kolbe i prosił, by jego skazano na śmierć zamiast Gajowniczka.. Poszedł na śmierć wraz z 9 towarzyszami do bloku śmierci, nr 13. Bunkier, który dotąd był miejscem przekleństw i rozpaczy, pod przewodnictwem o. Maksymiliana stał się przybytkiem Bożej chwały. Modlono się i śpiewano nabożne pieśni. Przyzwyczajony do głodu o. Kolbe przeżył w bunkrze dwa tygodnie bez kruszyny chleba i kropli wody. Wreszcie oprawcy dobili go zastrzykiem fenolu. Stało się to 14 sierpnia, w wigilię Wniebowzięcia Najświętszej  Marii Panny 1941 roku. O. Kolbe miał zaledwie 47 lat.
Dnia 17 października 1971 roku papież Paweł VI dokonał osobiście uroczystej beatyfikacji  ojca Kolbe w obecności dziesiątków tysięcy wiernych z całego świata i ponad 3000 pielgrzymów polskich. Dnia 10 października 1982 roku papież Jan Paweł II dokonał jego kanonizacji.